Reisverslag

Lydia, 3 maart 2010
Cambodja , Phnom Penh 35°

Siem Reap!

Eindelijk kan ik weer bloggen, ben even wat aan het kwakkelen geweest met mijn buik. Waarschijnlijk iets verkeerds gedronken in Siem Reap; maar het was het weekeind dubbel en dwars waard!

Na 6 uur in de bus te hebben gezeten; met een soort karaoke achtige muziek zender waarbij het ene na het andere Kmer-liefdes lied werd vertoond, en ik af en toe een gil heb laten ontglippen in de nek van de chauffeur omdat ie net optijd de koeien zag lopen.. Zijn we toch veilig dus happy aangekomen!
De TukTuk van ons hotelletje stond te wachten (in deze streek hebben ze TukTuks op 2 wielen.. whaaaah gewiebel!), en bracht ons door de met lichtjes versierde stad naar de plek van bestemming.
Aangekomen helemaal blij met de goed verzorgde kamer, samen gegeten (ik was met 3 andere meiden) en genoten van de eerste indrukken van deze stad.
Wel erg toeristisch moet ik zeggen, zag meer witte dan bruine mensen .

Na een waardeloze eerste nacht; omdat ik wakker werd gehouden door een gekko in mijn kamer, ben ik samen met één van de meiden zaterdag ochtend vroeg vertrokken naar de tempels.

We begonnen bij de Ankor What.
Prachtig zeg, adembenemend. Net of je in een filmset bent beland.
Je loopt met je mond open rond, iedereen maakts foto's.. WIJ werden zelfs gevraagd door 2 monikken die normaal heel debiel afstandelijk doen (ja ik ken hun geloofsovertuiging, maar je hoeft niet net te doen alsof vrouwen iets engs zijn, toch?), om met HEN op de foto te gaan hihih.

Omdat we nog 2 tempels wilden zien (de dag was warm, en je loopt veel, dus daar móet je rekening mee houden), liepen we op een gegeven moment terug naar de ingang van dit prachtige tempelcomplex.
Onderweg werd mijn aandacht getrokken door een opblaasbadje met heel VEEL vissen erin. Blijkt het een voet-massage te zijn. Huh?
Natuurlijk gaan we dat proberen.
Eerst vreselijk moeten lachen vanwege het gekietel wat al die vismonden gaven, later voelde het aan als een soort bubbelbad. Vreselijke leuke ervaring, en frisse voetjes achteraf!

De tweede tempel had iets eigens. Je kon hier en daar een gezicht ontdekken in de stenen. Echt geweldig mooi!
De derde tempel vond ik denk ik het mooist. Onderweg daarnaar toe hebben we apen én olifanten zien lopen!
Deze tempel bevond zich in een bos, waar de rust echt over je heen kwam. De tempel was op sommige plekken bedekt door echt reuze boom-wortels, wat heel sprookjes achtig aandeed.

En toen, na 5 uur gelopen te hebben met : "oooh!" "wauw" "moet je dit zien!", uitingen , keerden we terug naar het hotel, waar een heerlijk koel zwembad op ons lag te wachten.
's Avonds een prachtige licht-optocht gezien met van die zelgemaakte dieren, en lekker ijs gegeten! De volgende dag na nog een gezellige ochtend samen, weer vertrokken met de bus naar huis.
(airco deed het niet, dus was ZEER blij met mijn handwaaier die ik in NL nog even had meegegrepen)


Na dit heerlijke weekeind, begonnen alle wekelijkse activiteiten weer. Maandag middag had ik een training over Child Protection.
Goed, maar ook heftig.
Ze hebben me verteld over het grote sekstoerisme wat er is, en over de wetten die er wel zijn.. maar dat als er een kind geslagen wordt door de ouders, dit gewoon aan hun is. Er is niet zoals in NL een organisatie die dan op bezoek komt.
Wel even harde dingen die je dan hoort.
Maar goed om te weten, je kunt toch wat beter rekening houden met hoe je omgang met de kinderen is.

Verder heb ik een vrouw ontmoet die echt beschadigd was.
We hadden de Aids-groep, en begonnen met een bijbeltekst waarna een mooi gebed van de Hope-medewerker kwam. Na het gebed viel er een jonge vrouw overspoeld door tranen in de armen van de Hope-medewerker.
Ze was heel verdrietig. Ik pakte haar ook even vast, waarna ze wilde dat ik ook haar verhaal hoorde.

De vrouw is als 10jarig meisje door haar eigen ouders verkocht aan de sekshandel, zodat er geld binnen kon komen, ze waren erg arm.
Dit heeft ook als gevolg gehad dat de vrouw aids heeft gekregen, en hiervoor werd afgestoten door haar familie!!
Hé, dit geloof je toch niet. Ook vertelde ze dat haar jongere zusje altijd de lieveling was, en dat ze zich eigelijk nooit geliefd heeft gevoeld.
Nu woont ze wel op zichzelf, maar heeft eigelijk helemaal niets. Af en toe krijgt ze wat eten van de buren.
Ze raakte zo intens in tranen omdat we in het gebed voor Gods liefde dankte.
Doordat ze Hope heeft ontmoet, heeft ze ook voor het eerst de liefde ontmoet. God dank heeft ze het gevoeld/ontdekt.

Tijdens het kaarten maken heb ik een hartjes kaart voor haar geknutseld, in het Kmer Jezus loves you erbij laten schrijven, en aan deze gebroken vrouw gegeven.
Opnieuw kwamen de oneindige tranen.

Poeh, wat aandoenlijk. Wat rottig om op een gegeven moment toch echt naar de volgende groep te moeten.


Vandaag heb ik me weer zo verwonderd over de gastvrijheid/manier van naaste liefhebben van een Hope-medewerkster. Ze had haar brommer volgeladen, ik vroeg me al af wat er allemaal mee moest.
Wat bleek; een hangmat, een dekentje, verschillende lekkernijen.. om allemaal aan de ander te geven!
Ik moest en zou in haar hangmat, ze schept gewoon de spullen op je bord, en wil zichzelf vooral niets toe-eigenen.
En maar lachen, en genieten van jou aanwezigheid.
Wauw.

Wat ontzettend stom en lullig dat haar schoenen meegenomen bleken te zijn door een van de kinderen, en op sokken met de brommer terug naar huis moest! (hihih, gelukkig kon ze erom lachen..)
Maar dat zoiets nog gebeurd bij iemand die ZOVEEL geeft.
Prachtig mens.

Morgen ga ik Vannak (het jongetje wat we steunen met de kerk) opzoeken op zijn school! Ben heel benieuwd, en zal mooie foto's van hem maken.. zal echt wel lukken want het is ook zo'n mooi joch!

Foto's bij reisverslag

Wil je Lydia in Cambodja bellen? Bel dan goedkoop via HalloBuitenland.nl

Reageren op bovenstaand reisverslag

Reacties op bovenstaand reisverslag