Lydia, 19 juli 2010
Cambodja , Phnom Penh 34°

Laatste blog!

Vol van alles wat ik nog mag ervaren/ontdekken/leren ook deze laatste periode, schrijf ik mijn laatste blog vanuit Cambodja.

De tijd vliegt, mensen zitten voelbaar in je hart, en het werk blijft elke dag voldoening geven.
Afgelopen week opnieuw echt "ïn" het leven van de Cambodiaan kunnen meedoen door een handje mee te helpen met de meisjes waarmee ik had willen volleyballen, maar geen tijd hadden vanwege het werk voor de familie.
Bloedheet en zwaar was het om alle graanvlassen op te rapen uit het veld en bijeen te brengen voor de volgende fasen die het moet doorgaan om uiteindelijk bruikbare rijstkorrels te zijn.

Rijst is de basis van elke maaltijd, maar het is ook een handels/ruilproduct geworden.
Als men wat rijst heeft, wordt er veel geprobeerd het om te ruilen voor een visje of wat groente.

Ik beleef veel plezier met de kinderen, vooral rond de kerk.
Vanwege de school-pauze die ook hier is, zijn de groepen die we over Jezus vertellen heel groot.
En ze vinden het geweldig interessant! Doodstil tijdens de vertelling, en luidruchtig enthousiast tijdens de activiteiten daarna.

De moeilijke dingen van het leven van deze mensen geven me soms ook een heel machteloos gevoel.. Wat kun je nou direct doen voor een zwangere alleenstaande moeder met haar spastisch gehandicapte zoontje, die hebben moeten verhuizen van slecht naar onvoorstelbaar slechte leefomstandigheden.
Tijdens mijn bezoek aan hen in hun nieuwe onderkomen (praktisch alleen een tafel van 4 bij 2 met een net eromheen) trof ik het altijd lachende kereltje, nu bleek en huilerig aan. Dikke muggenbulten en een verzwakte gezondheid.
De moeder dacht bij haar zus hulp te kunnen vinden, maar zuslief is een boedhist die een zwangere alleenstaande niet "in" huis wil omdat het kwaad zou brengen, dus dan moet ze maar "onder" het huis. Tussen de viezigheid en naast toilet-opvangers.
Nou lekker!
De zwangeren in Nl zouden het zoveelste gezonde/baby-groei bevorderende pilletje kopen bij de Etos, en niet in pas geverfde ruimtes hoeven te komen voor eventuele schadelijke gassen van de verf... Maar zo'n vrouwtje hier zit zonder enige keuze/ander mogelijkheid MIDDENIN de schadelijke, vreselijk ongezonde, ziekmakende zooi.
Gewoon om even het verschil aan te geven.

Het maakt me ondanks alle vreselijk mooie momenten (in ontmoetingen met mensen, in natuur, en gewoon blij met de kleine dingen), af en toe echt even flink emotioneel.
Gelukkig hebben we de gaven van Vader God mogen ontvangen om ons ook voor deze zaken in te zetten. Wij hebben het geld en de mogelijkheden, laten we toch onze naaste niet vergeten.
Hup, breng gewoon eens een bezoekje aan de armere, de weduwen en zieken, ga eens kijken waarmee je hun lasten kunt verlichten.
Zaai je liefde over anderen heen, de oogst zal je verrassen. (nieuwe inzichten geven/gelukkig en vooral dankbaar maken)

Graag noem ik nog wat voorbeden:
- bid voor de seksuele verwardheid van mensen, helaas vind er veel misbruik en ongezonde situaties plaats in heel Cambodja,
- bid voor de hulp-organisaties (het gezin onder de burg is voor 6 maanden opgevangen! God is goed!),
- bid voor bescherming van bacteriële ziektes,
- tot slot zou ik het fijn vinden als u bid voor mijn lich. en emotionele gesteldheid in deze laatste periode, in het bijzonder voor mijn gekneusde voet die het werk niet mag belemmeren.
(joch op brommer is tijdens remmen vóór botsing met mij toch ingebeukt op mijn voet. Geen gemiep verder; heb veel geluk gehad. Maar wil het de laatste werken niet laten belemmeren, is gewoon irritant)

- Dank voor onze mogelijkheden, en voorrecht om er voor anderen te kunnen zijn!



Het was even kort,
maar als ik straks terug in Nederland van de cultuurshock bekomen ben :-P, vertel ik u graag meer/alles.

Liefs en tot gauw,
van Lydia.
(of Elia, Lydiur en teacher: zo noemen ze me hier, hihi)

Naar Lydia in Cambodja bellen kan nu wel heel goedkoop met HalloBuitenland.nl